Tag: resim

Mutluluğun Resmi

kahve

Değerli kahvekolikler, sizlerle uzun zaman öncesine ait bir anımı paylaşmak istiyorum. Bu anım mutluluğun resmi ile ilgiliydi. Aynı zamanda kendini ifade edebilme gücü ve sanatı bu konuda araç olarak insanların nasıl kullandığına dair de güzel bir örnek olma özelliğine sahip olan bu anımı yaşadığım anı ne çok özlüyorum bir bilseniz. Tekrar o zamanlarda olmak, tekrar o günleri yaşamak isterdim, iyi kötü yanlarıyla yaşamak isterdim. Ama bu dünyada hem herkese bedava verilen hem de hiçbir kimsenin hiçbir servet karşılığında küçük bir parça bile satın alamayacağı şey olan zaman geçip gittikten sonra sadece bir hatıradan ibaret kalıyor. Unuttuğum her güne, her dakikaya acırım. Çünkü unutulmuş olan yaşanmamış gibidir. Giriş kısmını ziyadesiyle uzatmış olduğumun farkındayım, özür dileyerek hatırama geçiyorum hemen.

Yıllar önce, lise hayatımın son baharını yaşamaktaydım. O zamanlar çok sevdiğim değerli dostum ve sınıf arkadaşım Y. ile hergün okula gelir, birkaç saat durur ve Taksim’e giderdik. O zamanlar ÖSS sınavıydı şimdi çok değişmiş ama yine sınavlar var işte, o nedenle raporluyduk aslında. Halen rapor alınıyor, sınav öncesi kimse okula gitmez evde test çözer. Ama Y. ile ben okula gelirdik ve Taksim’e giderdik. Halen yerinde duruyor sanırım, Orhan Veli Şiir Evi vardır İstiklal’de, oranın müdavimi olmuştuk. Bir tarafında sarraf, diğer tarafında A.’ın işlettiği kafe bulunan mekana gider, biraz kitap karıştırır, biraz kafede A. ile sohbet ederdik. Fonda da her zaman hafif tatlı bir müzik. Beyaz da bir kedi vardı, adını hatırlamıyorum hatta bir adı var mıydı onu dahi hatırlamıyorum ama tek bildiğim dostum Y.’nin kedilerden korktuğunu onun sayesinde öğrendiğimdir.

O güzel günlerde zaman zaman dünyayı kurtarır, zaman zaman daha yeni yeni atıldığımız hayatı eleştiridik. Edebiyat ve şiir üzerinde de çok konuşurduk. Özellikle de Orhan Veli… İki kafadar, rakı şişesinde balık olmaya çalışıyorduk.

Bir gün A. bize başından geçen bir olayı anlattı. Mutluluğun resmi ile ilgili bir hikaye. Benim de sizlerle burada paylaşmak istediğim mutluluğun resmi, aslında A.’nın çizdiği bir resimdir. Öyle lafla falan da değil, resmen yağlı boya ile tamamlanmış bir tablo. Gerçekten mutluluğun resmi yani.

Bu resim dinlediğim gibi hafızamda olmayabilir korkarım. Ama pek çok detayını hatırlıyorum ve o hatırladığım detayları sizlere  aktarmaya çalışacağım.

Bu resimde bir adam var, balkonda oturmuş gazete okuyan bir adam. Dışarıda yeşil güzel bir manzara. Adam bir elindeki gazetesini okuyor, diğer elinde de piposu tütüyor. Yanında küçük bir masa var, fiskos masa ve o masanın üzerinde de dumanı tüten bir fincan kahve. Muhtemelen bir haftasonu sabahı, huzur ve mutluluğun resmi bundan daha güzel nasıl çizilebilir değil mi? Bu resimde tek eksiklik, adamın yalnız oluşu diye düşünebilirsiniz. Evet yalnız, ama dinginliğe başka türlü nasıl kavuşabilir ki bir insan. Yalnız, huzurlu, sadece kendine özel bir an ve ona keyif veren herşeye ( sigara-bir fincan kahve ve gazete ) sahip. Bu resim resmedilen kişinin tüm hayatını ya da yalnızlığını değil, bu dünyada kendi ile başbaşa kaldığı, tamamen kendine ayırdığı ve o anın tadını çıkardığı bir zaman parçacığını anlatıyor.

İnanın belki dünyanın en güzel çaylarını kahvelerini içmiştim o kafede. Çünkü dostça edilen eşi bulunmaz tatlı sohbetlerdi içtiğim çayların-kahvelerin katığı.

Sizlerin de kahvenizin katığı böyle tatlı, böyle dostça ve yıllar geçtiğinde bile hatırlanası, özlenesi sohbetler olsun…